Pojedyncze tory kolejowe biegną przez pola ku linii jesiennego lasu, nad nimi spokojne, szarozielone niebo.

Czytelnia,  O ciele. W drodze do domu.

2022

Nadzieja i rozczarowanie.
Bliskość, nieukochanie.
Wzrastanie… rozpadanie.
Wciąż tak daleko od raju…
Kiedy ostatnio spotkałaś / spotkałeś siebie?
Swoją skórę pod opuszkami palców?
Swój oddech?
Swoje odbicie w lustrze?
Co tam widzisz?

  • zmarszczone brwi,
  • błysk w oku,
  • nieruchome policzki,
  • uniesione kąciki ust,
  • zatroskane spojrzenie,
  • rozszerzone źrenice,
  • napięte skronie,
  • pieprzyk na powiece,
  • siatkę zmarszczek wokół oczu,
  • wilgotne usta, z pęknięciem na dolnej wardze…

Kto tam jest?
Znasz siebie?
Swoją twarz?
Co czujesz patrząc sobie w oczy?
Widzisz jaki to ZJAWISKOWY widok?

Ile zakamarków do odkrycia… szczegółów do zauważenia… drobiazgów do dostrzeżenia…

Patrzysz z łatwością,
… czy to prawie niemożliwe?
Ciało jest z nami zawsze,
ale nie zawsze my jesteśmy z ciałem.
Nasz dom czasem jest cichy i pusty.

Wróć do Czytelni

Kontakt.

Zadzwoń lub napisz, a opowiem o wszystkim bardziej szczegółowo.

609 544 484 pelko.maria@gmail.com ul. Niegolewskich 28/7
60-231 Poznań
II piętro

Na drugie piętro wchodzi się po skrzypiących schodach.

Jak trafić: otwórz w Mapach Google